Jak strzelać PRS? Czyli o stabilizacji broni słów kilka.

Transkrypcja

„Jak skutecznie strzelać z wymuszonych postaw strzeleckich”

Siema.

W dzisiejszym odcinku — a będzie to najlepszy odcinek jaki kiedykolwiek powstał na YouTube o PRS — opowiem o tym, jak skutecznie i celnie strzelać z wymuszonych postaw strzeleckich.

Zapraszam.


Czym są wymuszone postawy strzeleckie

Zacznijmy od tego, czym w ogóle są wymuszone postawy strzeleckie.

Można powiedzieć, że są to wszystkie postawy inne niż postawa leżąca.

Dlaczego?

Ponieważ z pozycji leżącej strzela się znacznie łatwiej, gdy:

  • broń jest podparta dwójnogiem z przodu
  • często mamy też worek pod kolbą z tyłu.

Postawa leżąca jest więc najbardziej stabilną i najłatwiejszą pozycją w strzelaniu długodystansowym.

Natomiast postawy wymuszone wymagają znacznie więcej umiejętności od strzelca.


Przykłady wymuszonych postaw

Do takich postaw należą np.:

  • postawa stojąca
  • postawa klęcząca
  • różne nietypowe pozycje z wykorzystaniem przeszkód.

Najczęściej broń jest wtedy podparta o:

  • barykady
  • beczki
  • tank trap
  • trójnogi
  • opony
  • inne przeszkody przygotowane przez organizatora zawodów.

Nie trzyma się jej całkowicie w rękach, bo wtedy strzelanie na duże dystanse byłoby praktycznie niemożliwe.


Dlaczego w filmie jest noktowizor

Autor tłumaczy, że na karabinie ma noktowizor z kamerą.

Dzięki temu można nagrać:

  • dokładnie to, co widzi strzelec przez celownik.

Trzy elementy stabilnego strzału

Aby stabilnie strzelać z wymuszonych postaw, potrzebne są trzy rzeczy.


1. Stabilna przeszkoda

Pierwszym elementem jest stabilna przeszkoda.

Jeśli przeszkoda się rusza, bardzo trudno oddać precyzyjny strzał.

Istnieją techniki stabilizowania niestabilnych przeszkód, ale autor zaznacza, że to temat na osobny materiał.


2. Dobra poduszka strzelecka

Drugim elementem jest wysokiej jakości worek / poduszka strzelecka.

Jedną z najbardziej znanych firm produkujących takie poduszki jest:

  • Armageddon Gear

Problemem bywa jednak dostępność w Polsce.

Autor wspomina również o własnej firmie produkującej poduszki strzeleckie.


3. Wyważony karabin

Trzecim — i według autora najważniejszym — elementem jest wyważenie karabinu.

Karabin powinien być tak wyważony, aby:

  • po położeniu na barykadzie i poduszce
  • sam utrzymywał swoją pozycję.

Jeśli broń jest źle wyważona, zwykle ciąży na tył i zaczyna się zsuwać z podparcia.

To bardzo utrudnia celne strzelanie.


Naturalny punkt celowania

Po ustawieniu karabinu na przeszkodzie należy:

  1. Wycelować broń w cel
  2. Puścić ją
  3. Sprawdzić czy pozostaje skierowana w cel

Jeśli tak jest, oznacza to, że mamy naturalny punkt celowania (Natural Point of Aim).

Dopiero wtedy należy złożyć się do broni, starając się:

  • nie zmienić ustawienia karabinu
  • nie przesunąć go z celu.

Stabilność celownika

Jeśli technika jest prawidłowa:

  • celownik porusza się bardzo niewiele
  • np. w zakresie 0,2–0,3 miliradiana.

Jeśli cel ma 1 miliradian szerokości, oznacza to, że nawet przy niewielkim ruchu strzał będzie trafiony.


Kontrola odrzutu

Kolejnym elementem jest docisk kolby do ramienia.

Należy znaleźć balans między:

  • stabilnością celowania
  • kontrolą odrzutu.

Zbyt mocne przyciągnięcie karabinu:

  • pogarsza stabilność celownika.

Zbyt słabe:

  • utrudnia kontrolę odrzutu.

Broń bocznego i centralnego zapłonu

Autor pokazuje przykład na:

  • karabinie bocznego zapłonu.

W takim przypadku odrzut jest minimalny, więc można strzelać bardzo stabilnie.

W karabinach centralnego zapłonu kontrola odrzutu jest znacznie ważniejsza.


Nauka dla początkujących

Początkującym autor poleca wykonywać czynności w dwóch etapach:

  1. Najpierw ustawić karabin na celu
  2. Dopiero potem złożyć się do broni

Z czasem doświadczeni zawodnicy wykonują te czynności jednocześnie.


Co się dzieje przy złym wyważeniu

Autor pokazuje również przykład niewyważonego karabinu.

W takiej sytuacji:

  • celownik porusza się po całym celu
  • często wychodzi poza niego.

Szacuje, że przy takim ustawieniu trafiłby:

  • około 6 strzałów na 10.

Natomiast przy poprawnej technice trafienia są praktycznie pewne.


Symulacja toru zawodów

Autor pokazuje też symulację sytuacji z zawodów:

  1. Sędzia uruchamia timer
  2. Strzelec kładzie poduszkę
  3. Kładzie karabin
  4. Celuje
  5. Oddaje szybką serię strzałów

Przy stabilnej pozycji i odpowiedniej technice spudłowanie celu jest bardzo mało prawdopodobne.


Niestabilna przeszkoda

Na koniec autor pokazuje przykład bardzo niestabilnej podpory — kosza na śmieci.

Strzelanie z takiej przeszkody jest znacznie trudniejsze.


Zakończenie

Na końcu autor prosi o:

  • lajki
  • subskrypcję

oraz zaprasza na swoje szkolenia ze strzelectwa długodystansowego, gdzie można nauczyć się:

  • PRS
  • strzelań taktycznych
  • strzelań średniodystansowych.